Midden in het desolate woestijnlandschap kruisen twee wegen.
Het is het punt om beslissingen te nemen : linksaf, rechtsaf, rechtdoor misschien?
De man met gitaar twijfeld.
Hij kijkt om zich heen, gaat aan de kant van de weg zitten en speeld een paar akkoorden.
Plotseling staat de grote man in het zwart naast hem.
Zonder iets te zeggen pakt hij de gitaar, stemt hem en speelt een razendsnelle lick.
Dat is alles wat je nodig hebt, zegt hij en geeft het instrument terug.
De man pakt het aan en bekijkt zijn gitaar alsof die bezeten is.
Als hij opkijkt is de man in het zwart verdwenen.
Het is donker, bijna middernacht.
De man met gitaar gooit zich op de knieen.
Goeie God, wat is er gebeurd?
Wat heb ik gedaan?
Het is donker....
'I went to the crossroad, fell down on my knees....'
De zang klinkt gejaagd.
'I'm standin' at the crossroad babe, I believe I'm sinkin'down....'
De gitaar speeld rammelend snelle patroontjes tussen de versregels.
'Cross Road Blues' is een van de meeste karakteristieke composities uit de muzikale nalatenschap - 29 opgenomen liedjes - van Robert Johnson.
Het nummer heeft alles van de klassieker in zich: de revolutionaire visie van de muzikant, de legendes die rond zijn korte leven zijn ontstaan en de mystiek en tijdloze kwaliteit van een onverwoestbaar bluesnummer.

bron : Leo Blokhuis - Het Plaatjesboek